Duygusal Yeme Nedir?

Koşuyolu Rezonans

Duygusal Yeme Nedir? Duygusal Açlık, Gerçek Açlıktan Nasıl Ayırt Edilir? 

Duygusal açlık, çoğu zaman gerçek açlıkla karıştırılır… 

“Tok olmama rağmen kendimi mutfakta buluyorum.” 

“Canım bir şeyler istiyor ama ne istediğimi bilmiyorum.” 

“Üzgün, stresli ya da yalnız hissettiğimde yemek yiyorum.” 

Bu cümleler tanıdık geliyorsa, yaşadığınız durum gerçek açlıktan çok duygusal açlık olabilir. 

Duygusal açlık, kişinin bedeninin değil; duygularının yemek istemesi durumudur. Çoğu zaman fark edilmeden gelişir. Zamanla duygusal yeme, suçluluk duygusu, kontrol kaybı hissi ve kilo artışıyla sonuçlanabilir. 

Duygusal Yeme Nedir? 

Duygusal yeme; kişinin bedensel açlık sinyalleri olmadan, stres, kaygı, üzüntü, boşluk hissi, can sıkıntısı gibi olumsuz duygularla veya eğlence, keyif, ödül, haz gibi duygusal ihtiyaçlarla yemek yemesidir. 

Genellikle: 

• Ani başlar 
• Belirli yiyeceklere yöneliktir 
• Doygunluk hissi oluşsa bile yeme isteği sürebilir 
• Sonrasında pişmanlık ve suçluluk eşlik edebilir 
• Bu nedenle kişi, “tokum ama yine de yiyorum” hissini yaşayabilir. 

Duygusal Açlık ile Fiziksel Açlık Arasındaki Fark Duygusal açlık çoğu zaman “gerçek açlık” gibi hissedilir; ancak bedensel bir ihtiyaç değildir.

Gerçek Açlık: 

• Yavaş yavaş ortaya çıkar 
• Mide kazınması, halsizlik gibi bedensel sinyallerle kendini gösterir
• Yiyecek seçiminde farklı seçeneklere açıklık olur 
• Yemek yedikten sonra doygunluk hissi oluşur

Duygusal Açlık: 

• Aniden başlar 
• Genellikle belirli yiyeceklere yöneliktir (tatlı, hamur işi, abur cubur) 
• Doyma hissi oluşsa bile yeme isteği devam edebilir 
• Sonrasında suçluluk veya pişmanlık eşlik edebilir 

Bu yüzden duygusal yeme, “irade eksikliği” değil; duygu düzenleme ile ilgili bir süreçtir. 

İnsanlar Neden Duygusal Yer? 

Duygusal yemenin arkasında çoğu zaman tek bir neden değil, birden fazla etken vardır: 

• Stres ve yoğun kaygı 
• Bastırılmış öfke veya üzüntü 
• Yalnızlık hissi 
• Kendini ödüllendirme ihtiyacı 
• Çocuklukta öğrenilmiş yeme alışkanlıkları 
• Sürekli diyet yapma ve kısıtlama döngüsü 

Özellikle uzun süreli diyet yapan kişilerde, yemekle olan ilişki bozulduğu ve doğuştan gelen sezgisel beslenme becerileri köreldiği için duygusal yeme atakları daha sık görülebilir. 

“Diyet Bozuldu” Düşüncesi Neden Sorunu Büyütür? Birçok kişi duygusal yeme sonrası kendine şunu söyler: 

“Zaten bozdum, devam edeyim.” 

Bu düşünce, yeme davranışını daha da kontrolsüz hale getirir. Ardından: 

• Suçluluk artar 
• Kendine öfke gelişir 
• Yeni bir diyet kararı alınır 
• Kısa süre sonra döngü tekrar eder 

Bu kısır döngü, sorunun yemekle değil; yemekle kurulan ilişkiyle ilgili olduğunu gösterir.

Duygusal Yemeyi Durdurmak Mümkün mü?

Evet, mümkün. Ancak çözüm: 

Sadece “ne yediğinizi” değil 

Neden yediğinizi anlamaktan geçer. 

Bu noktada amaç, duyguları yok etmek değil; duygularla baş etmenin sağlıklı yollarını geliştirmektir. 

• Psikoterapi sürecinde genellikle: 
• Duygusal yeme tetikleyicileri fark edilir 
• Tetikleyicilerle baş etmek için alternatif baş etme yolları keşfedilir. 
• Açlık–duygu ayrımı güçlendirilir 
• Açlık–tokluk sinyalleri yeniden öğrenilir 
• Otomatik yeme davranışı yerine farkındalık geliştirilir 
• Suçluluk ve kontrol kaybı döngüsü ele alınır 
• Zorlayıcı duygularla baş etmek için duygu yönetimi öğrenilir 

Zamanla kişi, yeme davranışı üzerinde daha fazla kontrol kazanmaya başlar; bedensel ve ruhsal dengeye gelir. 

Ne Zaman Profesyonel Destek Alınmalı? 

Eğer: 

• Stresli dönemlerde kontrolsüz yeme yaşanıyorsa 
• Daha önce birçok yöntem denenip kalıcı sonuç alınamadıysa
• Yemek, duygularla baş etmenin ana yolu haline geldiyse
• Yemek sonrası yoğun pişmanlık yaşanıyorsa 
• Diyete başlama–bırakma döngüsü yıllardır sürüyorsa 
• Yeme davranışı hayat kalitesini etkiliyorsa 

Bu durum “geçici bir alışkanlık” değil; çalışılması gereken bir alan olabilir. 

İştah kontrolü, yalnızca bedeni değil; duyguları da kapsayan bir süreçtir. 

Duygusal yeme, zayıf irade ya da kişisel başarısızlık değil; çoğu zaman, kişinin duygularıyla kurduğu ilişkinin bir yansımasıdır. 

Doğru yaklaşımla ve uygun destekle, yemekle olan ilişki yeniden düzenlenebilir.

Uzm. Klinik Psikolog Merve Arslan